Biz Yedi Kişiydik

Biz Yedi Kişiydik

 

biz yedi kişiydik: hala oğlu rüstem, bizim gaynın yiğen ve ben yuppi, sarhoştum diğer dördünü hatırlamıyom. gaynın yiğen çok güzel saz çalar, söyleridi. hala oğlu rüstem ilağenden tenekeden bateri yaptıydı. bek vokalde ben varıdım, beg güzel bek vokal yaparıdım.
lakin kimse diinemezdi bizi, çalı çırpıya bağa bahçeye söyleridik ve bir de birkaç eşşeğe… eşşeklere fısıldayan adamlardık. hoyrattı gulüşlerimiz, kalçaları çalkalarıdık. sanki herkeşe yabancı birer guguk kuşuyduk. köy bizi boğuyor, fütursuz hayallerimize ket vuruyor ve post modern bakış açımızı hunharca önyargılıyordu.
bu baskıcı rejime bu faşizan sanat yaklaşımına ve bu devinimsiz döngüye uyuz olup baş kaldırdık.
önceleri hippi hayatını benimsedik. bir haziran ağşamı “savaşmayın sevişin” diye gezerikene koy meydanında bozborunların zekai’den zopa yedik. lafı uzatmayım, anında çark ettik hippilikten, eli ağardır zekai’nin.
sonra anarşik olduk. yüzümüze ,hani o üçgen bıyıklı bi adam varıdı, domino daşlarını neyi yıkıyodu, onun maskelerinden dakıp muhtarlık binasına yımırta attık. rıfat emmi çifteynen garşılık verince o gün essahtan üç kişi kaldık: hala oğlu rüstem, bizim gaynın yiğen ve ben, totti.
sonra arabesk takılalım dedik, çok müptezel oldu, gerekli dikkati çekemedik. sanat müziğinde gaynın yiğen biraz zorlandı, malesef nihavendden öteye gidemedik.

…ve nihayet rockçı olmaya karar verdik. rockçı serpil abladan gerekli hakları satın alıp sivit dirims şarkısıyla piyasaya köy gavesinden giriş yaptık.
hadi muhsin emminin bahçesinin üst yanındaki sallanan göprü de glip çektiğimiz neyse de o son hedbengi yapmayacağdık.

bugün bir başımayım. sanatın ve sanatçının dostu, garizmatik dovmeleri, biçimli vücudu ve hafif kırık los encılıs aksanıyla cümle rakırların yegane dostu metehan mert çakır’ın destekleriylen arka goltuğa gıvrıldım yoluma devam ediyorum.

tek rakibim serdar ortaç. hey teacher, bu gadın neden ağlıyor!

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir